Souvent des gens se demandent ce qu’est l’espéranto, ou bien est-ce que cette langue existe encore. Chacun pourra puiser dans cet ouvrage de Raymond Gueguen les informations dont il a besoin, sur tel ou tel aspect du problème des langues et sur la solution qu’apporte l’espéranto. Le choix de ces informations sera facilité par la table des matières détaillée située à la fin. On y trouvera d’abord une présentation très claire des problèmes linguistiques du monde, ensuite un historique succinct de l’espéranto, une liste de diverses organisations qui l’utilisent ou qui l’ont recommandé, des principaux congrès, etc. L’auteur présente en détail les résolutions de l’Unesco favorables à l’espéranto. La deuxième partie, remise à jour, décrit la situation de l’Union Européenne, caractérisée par le coût élevé des traductions et de l’interprétation, tout cela pour préserver, au moins en apparence, l’égalité de droits des langues officielles des états membres. Au cours des dernières années ont eu lieu d’importants débats sur la manière de conserver ce multilinguisme, malgré l’arrivée de beaucoup de nouvelles langues de l’Europe de l’Est. Une abondante bibliographie et une liste d’adresses, postales et électroniques, termine cette petite encyclopédie, que devrait posséder toute personne curieuse de savoir ce qu’est l’espéranto, ainsi que tout espérantiste qui veut pouvoir bien informer son entourage.

On peut être surpris de ne pas trouver dans cet ouvrage une brève description de la langue, qui montrerait comment elle peut être facile à apprendre et néanmoins précise. On trouve cela dans d’autres brochures, qui sont parfaitement complémentaires de celle-ci, sans pouvoir évidemment la remplacer, et qui sont d’ailleurs citées dans sa bibliographie : "ABC d’espéranto", de Waringhien, et "Espéranto ou Babel", de Cherpillod.

André ANDRIEU

Ofte ni renkontas homojn, kiuj demandas "Kio estas esperanto ?" aŭx "Ĉu esperanto ankoraŭx ekzistas ?". Al tiuj homoj ni devas doni informojn, pli aŭ malpli precizaj, pri tiu aŭ alia aspekto de la lingvo-problemo, depende de la situacio : ĉu ni disponas minutojn aŭ horojn, ĉu la demandantoj estas kleraj aŭ ne, ĉu ili estas scivolemaj aŭ malfavoraj, ktp. Nu, la informoj kolektitaj de R. Gueguen en tiu centpaĝa broŝuro ebligas fronti ĉiujn situaciojn ; sufiĉas elekti la informojn kiuj konvenas, kaj la detala tabelo de enhavo situanta ĉe la fino multe helpos por tiu elekto. Oni unue trovos elmontron de la lingvo-problemo en la mondo. Poste venas resumo de la historio de E-o, prezento de diversaj organizoj, kiuj uzas aŭ aprobis E-on, de la E-movado, de la ĉefaj kongresoj, ktp. La aŭtoro detale prezentas la rezoluciojn de Unesko favorajn al E-o.

Fine estas ĝisdata priskribo de la situacio en la Eŭropa Unio, kiun karakterizas la alta kosto de la tradukoj kaj de la interpretado, por savi, almenaŭ formale, la egalrajtecon de la oficialaj lingvoj de la membroŝtatoj. Dum la lastaj jaroj okazis gravaj debatoj pri la maniero konservi la multlingvismon malgraŭ la alveno de multaj novaj lingvoj el Orient-Eŭxropo. Per abunda bibliografio kaj multaj adresoj, poŝtaj kaj retpoŝtaj, finiĝas tiu enciklopedieto, kiun ĉiu esperantisto devus posedi, por pruntedoni al tiuj, kiuj deziras informojn pri nia kara lingvo.

Por ne aspekti kiel flatulo, mi devas aldoni, ke surprizis min la fakto, ke tiu libreto ne entenas mallongan priskribon de la lingvo, por montri kiel eblas, ke ĝi estas facile lernebla kaj tamen preciza. Tion oni trovas en aliaj libretoj, kiuj perfekte kompletigas ĉi-tiun (sed ne povas anstataŭi ĝin), nome en "ABC de Espéranto" de Warinĝien kaj en "Espéranto ou Babel" de Ĉerpillod, kiuj estas cititaj en la bibliografio de R. Gueguen.

André Andrieu